كوله بارم بر دوش

سفري مي بايد

سفري بي همراه

گم شدن تا ته تنهايي محض

سازكم با من گفت :

هركجا لرزيدي ›از سفر ترسيدي › تو بگو از ته دل › من خدا را دارم

.

.

.

.

.

من و سازم چنديست كه فقط با اوييم